აღმოჩენა და მუშაობის პრინციპი
ანტინეოპლასტონები: პოლონელმა ექიმმა და ბიოქიმიკოსმა აღმოაჩინა, რომ ჯანმრთელი ადამიანის სისხლსა და შარდში არის სპეციალური პეპტიდები, რომლებიც სიმსივნური გენების (ონკოგენების) აქტივობას თრგუნავენ.
მექანიზმი: ბურზინსკის პრეპარატი მოქმედებს როგორც „გენური ჩამრთველი“ — ის თიშავს კიბოს გამრავლებაზე პასუხისმგებელ გენებს და რთავდეს უჯრედის ბუნებრივი სიკვდილის (აპოპტოზის) მექანიზმს, ჯანსაღი უჯრედების დაზიანების გარეშე.
კლინიკური შედეგი: მან მიაღწია პრეცედენტულ შედეგებს ტვინის უმძიმესი და ინოპერაბელური სიმსივნეების (მაგალითად, გლიობლასტომის) მკურნალობაში, განსაკუთრებით ბავშვებში, სადაც ტრადიციული ქიმიოთერაპია უძლური იყო.
სისტემის რეაქცია და დევნა
მონოპოლიის საფრთხე: რადგან პატენტს პირადად ბურზინსკი ფლობდა, Big Pharma ვერ შეძლო ტექნოლოგიის გამოსყიდვა და მონოპოლიზება. მისი წარმატება საფრთხეს უქმნიდა მრავალმილიარდიან ონკოლოგიურ ბაზარს.
40-წლიანი იურიდიული ომი: FDA-მ და ტეხასის სამედიცინო საბჭომ მის წინააღმდეგ ათეულობით საგამოძიებო პროცესი წამოიწყეს. მის კლინიკაში რამდენჯერმე ჩატარდა ჩხრეკა, ჩამოართვეს 200,000-ზე მეტი სამედიცინო დოკუმენტი.
290 წლით პატიმრობის მუქარა: ფედერალურმა სასამართლომ ბურზინსკის 75-ზე მეტი ბრალდება წაყენა. მას ემუქრებოდა 290 წლით ციხე და მილიონობით დოლარის ჯარიმა.
გადარჩენა: ბურზინსკი გადაარჩინა პაციენტებისა და მათი მშობლების მასობრივმა საპროტესტო აქციებმა ვაშინგტონში, კონგრესის წინ. მან მოიგო ყველა ძირითადი სასამართლო პროცესი და დღემდე ინარჩუნებს კლინიკას, თუმცა მისი მეთოდის ფართო დანერგვა ბლოკირებულია.
FDA-ს ოფიციალური პატენტები: 1989-1991 წლებში, სანამ FDA ბურზინსკის სისხლის სამართლის წესით სდევნიდა, აშშ-ის პატენტების ოფისმა (USPTO) თავად FDA-სა და აშშ-ის ჯანდაცვის დეპარტამენტს (NIH) დაარეგისტრირებინა პატენტები (მაგ. U.S. Patent 5,605,930) იმავე ანტინეოპლასტონურ პეპტიდებზე. ანუ სახელმწიფო უწყება პარალელურად ცდილობდა იმავე ნივთიერების დაპატენტებას, რაზეც ბურზინსკის უჩიოდა.
IND ნებართვა (1998 წელი): ათწლოვანი დევნის შემდეგ, FDA იძულებული გახდა ოფიციალურად მიეცა ბურზინსკისთვის IND (Investigational New Drug) სტატუსი, რათა ანტინეოპლასტონები II ფაზის კლინიკურ გამოცდებზე გადასულიყო (რაც გამორიცხავდა მეთოდის „შარლატანობას“).